تكنولوژي‌ آموزشي‌ عبارتست‌ از آگاهي‌ و مهارت‌هاي‌ علمي‌ شامل‌ روش‌هاي‌ سيستماتيك‌ طراحي‌، اجرا و ارزشيابي‌ فرآيند تدريس‌ و يادگيري‌ بر مبناي‌ اهداف‌ مشخص‌ و بر اساس‌ پژوهش‌ در يادگيري‌ و ارتباط‌ انساني‌ و به‌ كارگيري‌ تركيبي‌ از منابع‌ انساني‌ و مادي‌ براي‌ ايجاد يادگيري‌ عميق‌ و پايدار. اين‌ تعريف‌ بر اين‌ اصل‌ دلالت‌ مي‌كند كه‌ براي‌ امر آموزش‌ و پرورش‌، طراحي‌ سيستماتيك‌ و استفاده‌ ماهرانه‌ و عقلاني‌ از مواد و وسايل‌ آموزشي‌، شرط‌ اساسي‌ و اوليه‌ است‌. بنابراين‌ بر خلاف‌ تصور عامه‌، تكنولوژي‌ آموزشي‌ صرفاً در وسايل‌ و تجهيزات‌ خلاصه‌ نمي‌شود، بلكه‌ يك‌ نگرش‌ تازه‌ و به‌ نوعي‌ فلسفه‌ تعليم‌ و تربيت‌ است‌ كه‌ با استفاده‌ از اصول‌ روانشناسي‌ و بهره‌گيري‌ از علم‌ برنامه‌ريزي‌ آموزشي‌ و طراحي‌ دقيق‌ مبتني‌ بر هدف‌هاي‌ مشخص‌ و بالاخره‌ با در نظر گرفتن‌ توأم‌ منابع‌ و امكانات‌ انساني‌ و مادي‌ بهترين‌ روش‌ استفاده‌ از وسايل‌ آموزشي‌ را در جهت‌ تغيير رفتار فراگيران‌ عرضه‌ مي‌كند.