مقاله: ارزیابی آمادگی استفاده از یادگیری الکترونیکی در دانشگاه علامه طباطبائی از دیدگاه دانشجویان و
چکیده
مقدمه: تحقق یادگیری الکترونیکی مستلزم بررسی ابعاد مختلف آمادگی یادگیری الکترونیکی است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی آمادگی استفاده از یادگیری الکترونیکی در دانشگاه علامه طباطبائی از نظر دانشجویان و اعضای هیئت‌علمی انجام شده است.
روش‌ها: این پژوهش، پیمایشی و جامعه آماری، کلیه اساتید و دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی در سال 94-1393 بود. 150 نفر از دانشجویان با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای و 50 نفر از اساتید با استفاده از روش در دسترس انتخاب شدند. ابزار گرد‌آوری داده‌ها پرسشنامه ارزشیابی آمادگی یادگیری الکترونیکی دانشگاه‌های ایران بود که روایی صوری و محتوایی آنها توسط متخصصان تأیید و برای بررسی پایایی از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شد (75/0 و 79/0). تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و آمار توصیفی (میانگین و انحراف‌استاندارد) و استنباطی (تی‌تک نمونه‌ای و فریدمن) انجام شد.
نتایج: یافته‌ها نشان داد میزان آمادگی سخت (میانگین 60/3) و آمادگی کلی (میانگین 33/3) از نظر دانشجویان در سطح مطلوب و میزان آمادگی نرم (میانگین 07/3) در سطح متوسط است. همچنین اساتید مؤلفه‌های آمادگی نرم، آمادگی نظارت، هماهنگی و پشتیبانی و آمادگی کلی یادگیری الکترونیکی (میانگین به ترتیب 36/2، 98/1 و 81/2) را نامطلوب ارزیابی کردند ولی ارزیابی آنها در مؤلفه آمادگی سخت (میانگین 10/4) نشان می‌دهد که آنها وضعیت دانشگاه در این مؤلفه را مطلوب می‌دانند.
نتیجه‌گیری: ارزیابی یادگیری الکترونیکی در دانشگاه‌ها اطلاعات لازم در مورد نقاط قوت و ضعف این مراکز برای تحقق یادگیری الکترونیکی فراهم می‌آورد.
واژگان کلیدی
یادگیری الکترونیکی، آمادگی یادگیری الکترونیکی، آموزش، یادگیری، دانشجویان